باز کردن منو اصلی

ويکی شيعه β

نزهة الکرام و بستان العوام (کتاب)

نزهة الکرام و بستان العوام
کتاب نزهة الکرام.jpg
اطلاعات کتاب
نویسنده: محمد بن حسين رازى
تاریخ نگارش: قرن هفتم
موضوع: زندگانی پیامبر و امیرالمؤمنین و فضائل اهل بیت
سبک: تاریخی-کلامی
زبان: فارسی
مجموعه: ۲ مجلد
اطلاعات نشر
ناشر: كتابخانه مركزى و ادبيات دانشگاه تهران

نُزْهَةُ الكِرام وَ بُسْتانُ العَوام اثری به زبان فارسی است در موضوع زندگی پیامبر اسلام(ص) و امامت پس از ایشان و احتجاجات ائمه و کرامت‌های آنان و برخی حوادث دوران معصومین(ع) . مؤلف کتاب محمد بن حسین رازی است که اثر دیگری با نام تبصرة العوام از او شهرت دارد. این کتاب که نگرشی کلامی دارد در ۶۰ باب به اثبات امامت ائمه مخصوصا امیرالمؤمنین می‌پردازد.

محتویات

درباره کتاب

نزهة الکرام، کتاب تاریخی و شرح حال معصومان نیست بلکه فضای کلامی آن قوی تر است و اگر گزارش‌ها و روایاتی از زندگانی ائمه در آن آمده با هدف اثبات برتری آنان و بیان مناقب و فضائل ایشان است.[۱]

درباره مؤلف

جمال‌الدین ابوعبدالله محمد بن حسین بن حسن رازی ملقب به مرتضی از علمای شیعه امامیه است که کتاب تبصرة العوام او شهرت دارد. پیش تر وی را مرتضی داعی رازی می‌خواندند ولی در ترجمه عربی کتاب تبصرة العوام نام دقیق وی آمده و در کتاب «نزهة الكرام» هم، «تبصرة العوام» را از آن خود دانسته است.

کتاب سوم این مؤلف، الفصول التامه فی هدایة العامة است. وی در سال ۶۳۰ در شیراز از تالیف تبصرة العوام فارغ شده و تاریخ دیگری از زندگی او در دست نیست. از اینکه نزهة الکرام را پس از تبصرة العوام نوشته است، باید گفت سال‌های زیادی پس از آن تاریخ نیز حیات داشته است.[۲]

انگیزه نگارش

به گفته مؤلف، دوستانی که تبصرة العوام را می‌خواندند خواهش کردند مطالب آن به سبکی ساده‌تر بیاید و من اصول و فروع را به ضمیمه داستان‌هایی که از کتب عربی گرفتم، به فارسی برگردانده و در این کتاب آوردم.[۳]

محتوای کتاب

این کتاب شامل ۶۰باب است که نیمی از آن در جلد نخست و نیم دیگر در جلد دوم آمده است.

مباحث جلد اول در شرح حال پیامبر (ص) و سپس امیر مؤمنان علی (ع) با تکیه بر جایگاه علمی و مراجعه خلفا به آن حضرت در مدت سکوت ایشان است. جلد دوم نیز ذکر احتجاجات و فضایل آن حضرت و دیگر ائمه اطهار است.[۴]

منابع کتاب

مؤلف به منابع خود اشاره نکرده و گاه سند روایات و مطالب را در ابتدای کلام بیان می‌کند و مصحح هم در پاورقی به منابع مؤلف اشاره ندارد. به نظر می‌رسد بخشی از آنچه در این کتاب آمده مشهورات و مطالبی است که مؤلف در کتاب‌های پیشین دیده ولی ممکن است از نظر اعتبار علمی و تاریخی قابل بررسی باشد.[۵]

نسخه‌های کتاب

پانویس

  1. کتابخانه دیجیتال نور.
  2. تهرانی، الذریعة، ج۲۴، ص۱۲۳.
  3. رازی، نزهة الکرام، ج۱، ص۱ و ۲.
  4. تهرانی، الذریعة، ج ۲۴، ص ۱۲۳.
  5. کتابخانه دیجیتال نور.
  6. رازی، نزهة الکرام، مقدمه کتاب.

منابع

  • تهرانی، آقا بزرگ، الذریعة الی تصانیف الشیعة، بیروت، دار الأضواء.
  • رازی، محمد بن حسین، نزهة الکرام و بستان العوام، تهران، کتابخانه مرکزی و ادبیات دانشگاه تهران.
  • کتاب شناخت سیره معصومان، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی نور.

پیوند به بیرون