باز کردن منو اصلی

ويکی شيعه β

مغرب شرعی آغاز زمان شرعی خواندن نماز مغرب است. مغرب شرعی در مسائلی همچون پایان وقت نماز عصر، آغاز وقت نماز مغرب، پایان زمان روزه (وقت افطار) و همچنین وقوف اختیاری در عرفات کاربرد دارد. از این‌رو در بخش‌های مختلف فقه نظیر نماز، روزه و حج مورد بحث قرار می‌گیرد.[۱]

در مورد زمان مغرب شرعی میان فقها اختلاف است. برخی از فقها غروب آفتاب را مغرب شرعی می‌دانند،[۲] اما به گفته صاحب جواهر، بسیاری از فقها، ذهاب حُمْره مشرقیه(از بین‌رفتن قرمزی در آسمان به هنگام غروب آفتاب) را مغرب شرعی عنوان کرده‌اند.[۳]

پانویس

  1. هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه فارسی، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۴۱۳.
  2. بهجت، استفتائات، ۱۴۲۸ق، ج۲، ص۳۴۸.
  3. نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ق، ج۷، ص۱۰۸-۱۰۹؛ امام خمینی، توضیح المسائل، ۱۴۲۶ق، ص۱۶۴؛ قمی، الغایة القصوی، ۱۴۲۳ق، ج۲، ص۱۶۹.

منابع

  • امام خمینی، سید روح اللّٰه موسوی‌، توضیح المسائل‌، مصحح: مسلم قلی‌پور گیلانی‌، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۲۶ق.
  • بهجت فومنی، محمدتقی، استفتائات، قم، دفتر آیت الله بهجت، ۱۴۲۸ق.
  • قمی، شیخ عباس‌، الغایة، القصوی فی ترجمة العروة الوثقی‌، تحقیق: علی‌رضا اسداللهی‌ فرد، قم، منشورات صبح پیروزی، ۱۴۲۳ق.
  • نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، محقق ابراهیم سلطانی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۳۶۲ق.
  • هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه فارسی، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۱۳۸۵ش.