عصای موسی

عصای موسی(ع) از ودایع امامت است که برخی از معجزات حضرت موسی(ع) از طریق آن رخ داده است. این عصا از مواریث انبیا بوده که پس از حضرت آدم به حضرت شعیب و سپس به موسی رسیده و هنگام ظهور در دست امام مهدی(ع) خواهد بود. در قرآن و کتاب‌های قصه‌های انبیاء برای این عصا حوادث و وقایعی نقل شده است.

در قرآن

عصای حضرت موسی چندین معجزه داشته که قرآن به آنها اشاره کرده است:

  • در سوره قصص ایه ۳۱ اشاره به مار شدن عصا هنگام مبعوث شدن حضرت موسی(ع) به پیامبری است.
  • در سوره شعراء آیه ۳۲ سخن از اژد‌ها شدن عصا نزد فرعون است.
  • همچنین در سوره شعراء،آیه های ۴۵ و ۴۶درباره بلعیدن سحر ساحران توسط عصاست.
  • ودر همین سوره آیه ۶۳ در مورد زدن عصا به دریا و باز شدن راه برای نجات قوم بنی اسراییل است.
  • در سوره بقره آیه ۶۰ صحبت درباره زدن عصا به سنگ و بیرون آمدن دوازده چشمه آب برای اسباط بنی اسراییل است.

در روایات

درباره نام، جنس، ویژگی وکاربرد این عصا در کتب فریقین مطالبی نقل شده است.[۱] امام محمد باقر(ع) فرمود: عصای موسی را حضرت آدم از بهشت به زمین آورد و آن از درخت عوسج بهشتی بوده است.[۲] در حدیث دیگری امام صادق(ع) فرمود: عصای موسی چوبی بود از درخت بهشتی مُورد (درختی شبیه به انار) است.[۳] حضرت شعیب(ع)به حضرت موسی(ع) فرمود: داخل خانه شو و یک عصا بردار. وقتی حضرت موسی(ع) داخل شد عصای نوح و ابراهیم(ع) حرکت کردند و در دست ایشان قرار گرفت و چون آن عصا را به نزد شعیب(ع) آورد، شعیب(ع) گفت: این را برگردان و عصایی دیگر را انتخاب کن. موسی(ع) آن عصا را بازگرداند و در میان عصاهای دیگر گذاشت و خواست که عصای دیگری را بردارد، باز همان عصا حرکت نمود و در دستش جای گرفت و این اتفاق تا سه مرتبه تکرار شد! شعیب(ع) چون این ماجرا را مشاهده نمود گفت:‌ای موسی؛ این عصا را ببر، زیرا که خداوند این عصا را مختص تو قرار داده است.[۴]

عصای موسی نزد امامان شیعه

این عصا از مواریث نبوت است. امام محمد باقر(ع) درباره آن فرمود: «عصای موسی یادگاری از حضرت آدم(ع) بود و به شعیب رسیده بود و پس از آن از شعیب به موسی رسیده و هم اکنون نزد ماست، در این نزدیکی او را دیده‌ام و آن سبز بود، مانند آن روز که از درخت بریده شده بود. وقتی با آن سخن می‌گویی، حرف می‌زند و از برای قائم آل محمد(ص) مهیا شده است وبا آن آنچه را که موسی انجام داده بود، انجام خواهد داد.[۵]

امام صادق(ع) نیز فرمود: عصای موسی(ع) نزد ماست.[۶]

پانویس

  1. مجلسی، بحارالانوار،۱۳۹۰ ق، ج ۱۳، ص۶۰،ثعالبی، قصص الأنبیاء - عرائس المجالس - ۲۰۰۷ م، ص۱۷۶
  2. مجلسی، تاریخ پیامبران،۱۳۸۸ ش، ج۱،ص ۶۰۹
  3. طبرسی،مجمع البیان،۱۳۷۹ ق، ج۴، ص۲۵۰
  4. مجلسی،تاریخ پیامبران، ج ۱ص ۶۰۳؛راوندی قصص الانبیاء، ص۱۵۲
  5. کلینی کافی، ج ۱، ص۲۳۱،مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۲ ص۳۱۸
  6. کلینی، کافی، ج۱، ص۲۳۱


جستار وابسته

منابع

  • کلینی، محمد بن یعقوب، الأصول من الکافی، تهران، مکتبة الصدوق، ۱۳۸۱ ق.
  • مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۹۰ ق.
  • مجلسی، محمد باقر، تاریخ پیامبران علیهم السلام " حیوه القلوب " تهران، آدینه سبز، ۱۳۸۸ش.
  • ثعالبی، أبی إسحاق أحمد النیشابوری قصص الأنبیاء - عرائس المجالس -‌دار الکتب العلمیة - بیروت،۲۰۰۷ م
  • راوندی، قطب الدین، قصص الانبیاء، مشهد، آستان قدس رضوی،۱۴۰۹ ق.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمعُ البیان فی تفسیر القُرآن، بیروت،‌دار احیاء التراث العربی، ۱۳۷۹ ق.