باز کردن منو اصلی

ويکی شيعه β

سِنْدی بْن شاهِکْ، از چهره‌های شناخته شده در دوران حکومت خلفای عباسی است. وی زندان‌بان امام کاظم(ع) بود که با او سخت و خشن رفتار می‌کرد. او با مأموریتی که از جانب هارون الرشید بر عهده داشت، در نهایت، امام(ع) را به شهادت رساند.

محتویات

زندگی‌نامه

تصویری از بقایای زندان سندی بن شاهک در بغداد

از تاریخ تولد وی اطلاعاتی در تاریخ نیست. درباره او گفته شده که سِنْدی از اساس مسلمان نبوده و یهودی بوده و در زندانِ او، بر امام کاظم(ع) خیلی سخت می‌گذشته است.[۱] [۲]درباره او نقل شده که بی‌رحم و شریر و از تمام ارزش‌های اخلاقی به دور بود و برخوردهای سخت‌گیرانه و خشونت‌بار با امام داشت، از وی روی برمی‌گرداند، در موقع خوردن و آشامیدن او را آزار می‌داد و غل و زنجیر می‌کرد.[۳]

قاتل امام کاظم

وی مأموریت قتل امام کاظم(ع) را بر عهده داشت.[۴] نقل شده که سندی به دستور هارون الرشید و تحریک یحیی بن خالد برمکی، امام را مسموم کرد. او آن حضرت را به وسیله خرمای زهرآلود مسموم کرد و موسی بن جعفر(ع) پس از آن که دو روز با حالت مرض و ناراحتی بسر برد، در روز سوم از دنیا رفت.[۵]

سندی بن شاهک پس از شهادت امام، ترفندی به کار برد تا وانمود کند آن حضرت به مرگ طبیعی از دنیا رفته است.[۶] وی به غلامش دستور داد تا جامه را از بدن موسی بن جعفر(ع) کنار بزند. سندی بن شاهک به جماعتی که بر بالای جنازه امام جمع شده بودند، گفت: «بدن موسی بن جعفر(ع) را ببینید، آیا در بدن او آثاری از زخم و تازیانه می‌بینید؟» آن‌ها گفتند: «نه، چیزی نمی‌بینیم، جز اینکه او وفات یافته است».[۷]

مرگ

در نقلی آمده است در حالی که او و اجتماع مردم پس از شهادت امام کاظم بر روی پل بغداد بودند، ناگهان اسب سندی بن شاهک رم کرد و او را در آب افکند و وی در آب غرق شد.[۸]

پانویس

  1. مطهری، سیری در ائمه اطهار، ۱۳۸۳ش، ص۱۰۰.
  2. راوندی، جلوه‌های اعجاز معصومین علیهم‌السلام، ۱۳۷۸ش، ص۲۵۳.
  3. باقر شریف قرشی، پژوهشی دقیق در زندگانی امام رضا، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۱۴۸.
  4. مسعودی، ترجمه اثبات الوصیة، ۱۳۶۲ش، ص۳۷۴.
  5. طبرسی، زندگانی چهارده معصوم، ۱۳۹۰ق، ص۴۲۱.
  6. قمی، الانوار البهیه، ۱۳۸۰ش، ص۳۰۶.
  7. قمی، الانوار البهیه، ۱۳۸۰ش، ص۳۱۱.
  8. قمی، منتهی الآمال، ۱۳۷۹ش، ج۳، ص۱۵۴۱.

منابع

  • قمی، عباس، منتهی الآمال فی تواریخ النبی و الآل، قم، دلیل ما، ۱۳۷۹ش.
  • قمی، عباس، الأنوار البهیة(ترجمه)، ترجمه محمد محمدی اشتهاردی، قم، ناصر، ۱۳۸۰ش.
  • طبرسی، فضل بن حسن، زندگانی چهارده معصوم علیهم السلام، ترجمه عزیزالله عطاردی، تهران، اسلامیه، ۱۳۹۰ق.
  • مسعودی، علی بن حسین، اثبات الوصیة، ترجمه محمدجواد نجفی، تهران، اسلامیة، ۱۳۶۲ش.
  • قرشی، باقر شریف، پژوهشی دقیق در زندگانی امام رضا علیه‌السلام، ترجمه سید محمد صالحی، تهران، اسلامیه، ۱۳۸۲ش.
  • مطهری، مرتضی، سیری در سیره ائمه اطهار علیهمالسلام، تهران، صدرا، ۱۳۸۳ش.
  • راوندی، قطب‌الدین، جلوه‌های اعجاز معصومین علیهم‌السلام / ترجمه غلامحسن محرمی، قم، جامعه مدرسین، ۱۳۷۸ش.