باز کردن منو اصلی

ويکی شيعه β

رؤیای صادقه

رؤیای صادقه که با نام‌های دیگری از جمله رؤیای حسنه و رؤیای صالحه نام برده شده،[۱] در اصطلاح عرفانی به خوابی گفته می‌شود که در بیداری با واقعیت مطابق شود.[۲] علاوه بر تطبیق رؤیای صادقه با واقعیت، اثبات درستی تعبیر رؤیا هم از جمله ویژگی‌های رؤیای صادقه دانسته شده است.[۳]

یکی از اقسام کشف و شهود، رؤیای صادقه دانسته شده است.[۴] تفسیر نمونه رؤیای صادقه را از مصادیق وحی ذکر کرده است.[۵] عده‌ای دیگر این خواب‎ها را براساس روایتی از پیامبر(ص)، رؤیای الهی و از اقسام نبوت دانسته‎اند.[۶]

کلمه رؤیا هفت بار در قرآن به کار رفته است.[۷] از جمله رؤیایی که حضرت ابراهیم درباره ذبح حضرت اسماعیل دیده بود.[۸] در آیاتی دیگر نیز رویای پیامبر(ص) به عنوان یک الهام الهی تأیید شده است.[۹]

رؤیای صادقه بر اساس مبنای بعضی سه قسم ذکر شده ‎است:

  1. رؤیای صادقه‌ای که نیازی به تأویل و تعبیر ندارد، مانند: خواب حضرت ابراهیم درباره ذبح اسماعیل.
  2. رویای صادقه‎ای که بخشی از آن نیاز به تعبیر دارد و بخشی دیگر نیاز به نعبیر ندارد، مانند: خواب حضرت یوسف(ع) که خورشید و ماه و ستارگان، تعبیر به خویشاوندان او شد ولی سجده آن‌ها تعبیری به جز خود سجده نداشت.
  3. رؤیایی که نیاز به تعبیر کامل دارد مانند خواب عزیز مصر در زمان حضرت یوسف نبی(ع)[۱۰]

پانویس

  1. دفتر تبلیغات اسلامی، فرهنگ‌نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۲۴۰۷و ۲۴۰۹.
  2. سجادی، فرهنگ معارف اسلامی، ۱۳۷۳ش، ج۲، ص۹۲۸.
  3. التهانوی، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، ناشرون، ج۱، ص۸۸۷.
  4. مکارم شیرازی، پیام قرآن، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۲۷۰.
  5. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش،‌ ج۲۰، ص۴۸۷.
  6. سبحانی، منشور جاوید، مؤسسه امام صادق(ع)، ج۱۱، ص۳۳۹.
  7. علوی مقدم، در قلمرو بلاغت، ۱۳۷۲ش، ج۱، ص۵۸۷.
  8. سوره صافات، آیه ۱۰۵.
  9. سوره فتح، آیه۲۷.
  10. التهانوی، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، ناشرون، ج۱،ص۸۸۶.

منابع

  • قرآن کریم.
  • تهانوی، محمدعلی بن محمد، کشاف اصطلاحات الفنون و العلوم، لبنان، ناشرون، بی‎تا.
  • دفتر تبلیغات اسلامی، فرهنگ‌نامه علوم قرآن، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، بی‌تا.
  • سبحانی، منشور جاوید، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، بی‎تا.
  • سجادی، جعفر، فرهنگ معارف اسلامی، تهران، کومش، ۱۳۷۳ش.
  • علوی مقدم، محمد، در قلمرو بلاغت، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۲ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، پیام قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۸۶ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.