حسنین (ع)

حسنین به معنای دو حسن است كه منظور امام حسن مجتبی و امام حسین (ع) است.

در برخی روایات، از امام حسن و امام حسین علیهما السلام به حسنین تعبیر شده است. در خطبه شقشقیه «حتی لقد وطی الحسنان»[۱] گاه به معنای امام حسن و امام حسین معنا شده است و گاه به معنای دو انگشت ابهام.[۲]

این کلمه از نظر قواعد زبان عربی وقتی در موقعیت نصب و جرّ باشد به صورت حسنین به کار برده می‌شود و وقتی در موقعیت رفع باشد به صورت حسنان استعمال می‌شود.

پانویس

  1. مفيد، الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۲۸۹.
  2. ابن شهر‌آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱۳۷۹ق، ج۳، ص۳۹۸.

منابع

  • ابن شهر آشوب مازندرانی، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب علیهم السلام، قم، انتشارات علامه، ۱۳۷۹ق.
  • شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان، الارشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، قم، مؤسسه آل البیت، ۱۴۱۳ق.
به زبان‌های دیگر مطالعه کنید