باز کردن منو اصلی

ويکی شيعه β

حزب الله
رهبر سید حسن نصر الله
دبیرکل سید حسن نصر الله
بنیانگذاری ۱۹۸۲ م
انشعاب جدایی صبحی طفیلی
کشور پرچم لبنان.png لبنان
وبگاه
المقاومة الاسلامیه فی لبنان


محتویات

تاریخچه حزب الله

با پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹ میلادی و هم‌ چنین اشغال لبنان توسط اسرائیل، سه تشکل اصلی شیعیان یعنی گروه امل اسلامی به رهبری سید حسین موسوی، حزب الدعوه لبنان به رهبری علی کورانی [۱] و تجمع علمای مسلمین تحت نظر صبحی طفیلی گرد هم جمع شدند و گروهی ۹ نفره را مأمور تهیه طرحی برای ایجاد تشکلی واحد کردند. ثمره تلاش گروه مذکور، سند ۹ بود که در آن بر سر تشکیل گروهی جدید توافق شد. معیارهای این گروه جدید عبارت بود از: "ایمان به اسلام – مقاومت در برابر اسرائیل – پذیرش رهبری ولی فقیه".

آنان طرح نهایی را به رؤیت و موافقت امام خمینی نیز رساندند. پس از آن گروه‌های اسلامی موافق سند یادشده، ساختارهای تشکیلاتی موجود خود را منحل کردند. هم‌چنین ۵ نفر از گروه ۹ نفره، اولین هیأت رهبری گروه جدید را با نام «شورای لبنان» تشکیل دادند که بعداً به نام حزب الله نامیده شد.

حزب الله در سال ۱۹۸۲ میلادی به وجود آمد اما تا دو سال فعالیت‌های خود علیه اشغالگران صهیونیستی را مخفیانه ادامه می‌داد. حزب‌الله برای نخستین بار پس از عملیات شهادت‌طلبانه شهید علی صفی الدین در تاریح ۱۹۸۴/۴/۱۲ میلادی، مسئولیت آن را بر عهده گرفت و در ۱۹۸۵ میلادی همزمان باعقب‌نشینی اسرائیل از صیدا طی بیانیه‌ای رسمی موجودیت خود را اعلام و ایدئولوژی و استراتژی خود را بیان نمود. متن این بیانیه توسط سید ابراهیم امین السید، سخنگوی وقت حزب در اولین سالگرد شهادت شیخ راغب حرب در حسینیه شیاح بیروت قرائت شد.


شورای رهبری حزب‌الله اولین بار در تهران تشکیل شد. در این اجلاس تصمیمات مهمی در خصوص تحولات تشکیلاتی حزب‌الله اتخاذ شد. قرار بر این شد که اولین کنگره سراسری حزب‌الله تشکیل گردیده و این کنگره برای اولین بار شورای رهبری حزب را انتخاب نماید. از دیگر تصمیمات اجلاس شورای رهبری تعیین پست دبیرکلی و جانشین دبیرکل و تشکیل شورای اجرایی حزب، تشکیل دفتر سیاسی و شورای قضایی و شورای جهادی می‌توان برشمرد.

در پی این تصمیمات اولین کنگره حزب‌الله تشکیل گردید و ۹ نفر از اعضای شورای رهبری حزب‌الله از طریق رأی‌گیری و انتخابات عمومی در درون کادرهای حزبی، انتخاب گردیدند. این ۹ نفر عبارتند از: شیخ صبحی طفیلی، سید عباس موسوی، سید حسن نصرالله، حسین کورانی، شیخ نعیم قاسم، محمد یزبک، محمد رعد، محمد فنیش و محمد یاغی. و شیخ محمد صبحی طفیلی به عنوان دبیرکل و شیخ نعیم قاسم قائم مقام و سید حسن نصرالله ریاست شورای اجرایی و محمد فنیش ریاست دفتر سیاسی تعیین شدند.


در بهار ۱۹۹۱ میلادی کنگره دوم حزب‌الله تشکیل گردید. تصمیم آن، کم کردن اعضای شورای مرکزی حزب‌الله از ۹ نفر به ۷ نفر بود. در این کنگره سید عباس موسوی به عنوان دبیرکل جدید این حزب انتخاب شد. پس از برگزاری کنگره دوم حزب الله و عدم موفقیت شیخ صبحی طفیلی در کسب جایگاه دبیر کلی حزب الله، وی دیگر در حزب الله مسئولیتی بر عهده نگرفت و اندک اندک نسبت به حزب الله موضع انتقادی گرفت و راه خود را از حزب الله جدا کرد.

سید عباس موسوی، کمتر از یک سال بعد از انتخاب به عنوان دبیر کل حزب الله، در مراسم بزرگداشت هشتمین سالگرد شهادت شیخ راغب حرب در ۱۶ فوریه ۱۹۹۲در مسیر بازگشت به بیروت مورد هجوم بالگردهای رژیم صهیونیستی قرار گرفت و به همراه همسر و فرزندش به شهادت رسید.[۲]


شورای حزب الله، روز بعد از شهادت سید عباس موسوی طی نشستی، سید حسن نصرالله را به اتفاق آرا به عنوان دبیرکل حزب الله تعیین کرد. هم‌چنین نیروهای حزب الله در واکنش به این ترور، برای نخستین بار موشک‌های کاتیوشا به سوی شهرک‌های صهیونیست‌نشین شمال فلسطین شلیک کردند و بدین ترتیب کاتیوشا به عنوان عاملی جدید وارد معادلات مربوط به عملیات رویارویی با دشمن شد.[۳]

در سال ۱۹۹۵ میلادی کنگره سوم حزب الله تشکیل شد و نصرالله مجدداً به عنوان دبیر کل انتخاب گردید. در این کنگره اعضای شورای مرکزی حزب‌الله، سیدحسن نصرالله، شیخ نعیم قاسم، شیخ محمد یزبک، سیدهاشم صفی‌الدین، حاج حسین خلیل، محمد رعد و عبدالله قیصر بودند. ریاست این شورا به عهده سید هاشم صفی الدین قرار گرفت. دفتر سیاسی حزب‌الله به شورای سیاسی حزب‌الله تغییر یافت و محمد رعد به عنوان رئیس این شورا منصوب شد.

نصرالله در دوران رهبری خود بر حزب، سیاست‌های حزب را با کارایی و پشتکار ادامه داد و علیه اشغالگران اسرائیلی حملات قابل توجهی را سامان داد که نتیجه آن خروج اسرائیل از لبنان و پیروزی در نبرد ۳۳ روزه بود. در سال‌های اخیر، حزب الله در سوریه نیز حضور یافت و علیه جریان‌های تکفیری به جنگ مشغول شد. در صحنه داخلی لبنان نیز حزب الله به عنوان یکی از نیروهای مؤثر سیاسی حضور دارد.

ایدئولوژی و استراتژی

حزب‌الله در نخستین بیانیهٔ رسمی خود، در بیان مواضع خود، اعلام کرد: تنها راه حل مشکلات لبنان، تأسیس جمهوری اسلامی است و تنها این شیوه حکومت است که می‌تواند متضمن عدالت و برابری برای آحاد شهروندان لبنان باشد. سازمان حزب‌الله به عنوان مهم‌ترین هدف، متعهد به جنگ علیه امپریالیسم غربی و بیرون راندن ایادی آن از خاک لبنان است. این گروه در جهت خروج کامل نیروهای آمریکایی و فرانسوی و سازمان‌های وابسته‌شان از لبنان از هیچ کوششی فروگذار نخواهد کرد. جنگ با اسراییل مهم‌ترین دغدغۀ حزب‌الله است و این تنها مربوط به حضور ارتش اسراییل در لبنان نمی‌شود؛ بلکه، به عنوان یک هدف کاملاً مشخص نابودی کامل دولت اسراییل و استقرار حاکمیت اسلام بر بیت المقدس مد نظر ما است.

رهبران و شخصیت های مهم حزب الله

شیخ صبحی طفیلی

شیخ صبحی طفیلی در کنگرهٔ دوم حزب الله برای دبیر کلی کاندیدا شد، اما رأی لازم را کسب نکرد و سید عباس موسوی رقیب وی به عنوان دبیر کل انتخاب شد. پس از این شکست، طفیلی به رغم عضویت خود در شورای تصمیم‌گیری، عملاً هیچ سمت یا مسئولیتی را بر عهده نگرفت. او با انتخابات پارلمانی در سال ۱۹۹۲ به مخالفت برخاست و خود را نامزد عضویت در شورای بعدی نکرد و گاهی اوقات از مواضع حزب الله انتقاد می‌کرد.

حزب الله اختلاف به وجود آمده را از نوع قابل پذیرش تلقی کرد تا آن که شیخ طفیلی قیام گرسنگان (ثورة الجیاع) را به عنوان نامی برای یک تحرک مستقل که دارای صبغهٔ مطالبات اجتماعی بود اعلام کرد. طرفداران وی به برخی از مراکز دولتی حمله کردند. ارتش لبنان نیز با نیروهای طرفدار وی درگیر شد و تعدادی از آنان کشته شدند.


دستگاه قضایی لبنان در پی این اقدام طرفداران وی، دستور به حصر او داد. حزب الله هم به رفتارهای او اعتراض کرد اما وی هم‌چنان در حصر کوشید راه خود را از حزب الله جدا کند و حتی در روز جهانی قدس، بدون اعتنا به مراسمی که هر ساله حزب الله برگزار می‌کرد، مراسمی را برگزار کرد.

این اقدام برای نشان دادن جدایی کافی بود و رهبری حزب الله ناچار شد که قطع ارتباط با شیخ صبحی طفیلی با حزب را در تاریخ ۱۹۹۸/۱/۲۴ تصویب کند.[۴]

سید عباس موسوی

سید عباس موسوی متولد ۱۹۵۲ میلادی از روحانیون مبارز لبنانی بود. وی چندین سال در نجف اشرف و در نزد اساتید آنجا به تحصیل مشغول بود. وی در آنجا به علت فعالیت‌های مبارزاتی تحت تعقیب حکومت بعث عراق قرار می‌گیرد که همین امر منجر می‌شود که وی از عراق خارج شود و به لبنان بازگردد. وی که از اعضای مؤسس حزب الله بود در کنگرهٔ دوم حزب به دبیر کلی انتخاب شد اما دوران تصدی او در سمت دبیرکلی حزب کمتر از ۹ ماه بود. خودروی او پس از پایان مراسم بزرگداشت هشتمین سالگرد شهادت شیخ راغب حرب در ۱۶ فوریه ۱۹۹۲در مسیر بازگشت به بیروت مورد هجوم بالگردهای رژیم صهیونیستی قرار می‌گیرد و او به همراه همسر و فرزندش به شهادت می‌رسند.[۵]

در بخشی از پیام تسلیت آیت الله خامنه‌ای به مناسبت شهادت وی آمده است: «این سید عالیقدر که علم را با عمل و گفتار را با صدق و فداکاری را با درایت توأم کرده بود در راه هدف الهی و مقدس خود که دفاع از اسلام و مقابله با ظلم و تجاوز بوده به شهادت رسید و به سعادت ابدی نائل آمد و راه او بوسیله یاران و هم‌سنگرانش و ملت مسلمان و مظلوم لبنان و فلسطین ادامه خواهد یافت.»[۶]

سید حسن نصرالله

نوشتار اصلی: سید حسن نصرالله

شورای حزب الله یک روز پس از شهادت سید عباس موسوی طی نشستی، سید حسن نصرالله را به اتفاق آرا به عنوان دبیرکل حزب الله تعیین کرد.

عماد مغنیه

نوشتار اصلی: عماد مغنیه

عماد مغنیه معروف به ابورضوان از فرماندهان برجسته حزب الله بود. وی ابتدا عضو جنبش امل بود، اما پس از تشکیل حزب‌الله به این تشکل پیوست و پس از اجرای موفقیت‌آمیز چند عملیات‌ به عنوان فرمانده گارد حفاظت مقامات بلندپایه حزب‌الله منصوب شد و پس از آن به عنوان مسؤول عملیات ویژه انتخاب شد. وی طراح و رهبر عملیات الوعد الصادق، و در جریان جنگ سی‌وسه روزه فرمانده میدانی حزب الله در نبرد با اسرائیل بود.[۷]

عماد مغنیه سال‌ها تحت تعقیب ده‎ها سرویس اطلاعاتی و امنیتی کشور‎های اروپایی، آمریکایی، آسیایی و حتی عربی بود و پلیس فدرال آمریکا از سال ۱۹۸۵ میلادی برای کشتن وی ۵ میلیون دلار جایزه تعیین کرده بود.[۸]

سرانجام اسرائیل توانست با کمک سرویس اطلاعاتی برخی کشورهای عربی، وی را در ۱۲ فوریه ۲۰۰۸ در دمشق به شهادت برساند.[۹]

فعالیت های حزب الله

فعالیتهای نظامی

مقابله با اسرائیل

عمده فعالیت حزب الله در سالهای اول تشکیل خود، اجرای عملیاتهای استشهادی علیه نیروهای اسرائیلی بود اما اندک اندک شیوه نبرد تغییر کرد. نیروهای حزب الله در واکنش به ترور سید عباس موسوی، برای نخستین بار موشک‌های کاتیوشا به سوی شهرک‌های صهیونیست‌نشین شمال فلسطین شلیک کردند و بدین ترتیب کاتیوشا به عنوان عاملی جدید وارد معادلات مربوط به عملیات رویارویی با دشمن شد.[۱۰]

اسرائیل در تجاوز تسویه حساب در سال ۱۹۹۳ کوشید توان تسلحیاتی حزب الله را از بین ببرد اما نیروهای مقاومت علاوه بر شلیک گستردهٔ موشک‌های کاتیوشا به شهرک‌های صهیونیست‌نشین شمال فلسطین، سی رشته عملیات نظامی را در طول هفت روز علیه تجاوزگران انجام داد که بعضی از آن‌ها بیش از ۱۰ موقعیت نظامی دشمن را در آنِ واحد مورد هدف قرار می‌داد و اسرائیل به خواست خود نرسید.

اسرائیل یک بار دیگر در سال ۱۹۹۶ برای نابودی حزب الله وارد عمل شد که در نهایت مجبور شد با حزب الله به توافق برسد و به صورت کتبی بپذیرد که به غیر نظامیان حمله نکند و در رویارویی نظامی، صرفاً با نیروهای مقاومت درگیر شود. همین نکته حزب الله را قادر ساخت تا بتواند بدون این که اسرائیل بهانه‌ای برای حمله به مردم داشته باشد به نیروهای اشغالگر اسرائیلی حمله کند.

سال ۲۰۰۰، سال عقب‌نشینی اسرائیل

حزب الله در دوره رهبری نصرالله از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ بیش از ۹۰ عملیات سنگین را علیه نیروهای اسرائیلی اجرا کرد. آمار بالای تلفات انسانی و مالی این حمله‌ها باعث شد که نیروهای اسرائیلی ابتدا از جزین و سپس از جنوب لبنان عقب نشستند و لبنان از اشغال اسرائیل خارج شد و فقط مزارع شبعا در اشغال اسرائیل باقی ماند.

عملیات الوعد الصادق و جنگ ۳۳ روزه
نیروهای حزب الله ۲۰۰۶/۷/۱۲ در مناطق اشغالی جنوب لبنان، عملیات الوعد الصادق را انجام دادند و طی آن، دو سرباز اسرائیلی به اسارت گرفته شدند. لحظاتی از این عملیات را می‌توانید از اینجا ببینید

هر چند قرار بود در جریان تبادل اسرا در سال ۲۰۰۴ کلیه اسرای لبنانی آزاد شوند اما اسرائیل از تحویل دادن سه اسیر لبنانی از جمله سمیر قنطار به حزب الله خودداری کرد و آزادی وی را مشروط به ارائه اطلاعاتی از رون آراد نمود.[۱۱]

حزب الله نیز برای آن که بتواند اسرائیل را وادار به آزادی این اسرا نماید مجبور شد که در عملیات الوعد الصادق، دو نظامی صهیونیست را اسیر کند.

بلافاصله پس از این اقدام حزب‌الله، ارتش اسرائیل با هدف بازپس‌گیری این دو اسیر به لبنان حملهٔ گسترده‌ای کرد و خسارات مالی و جانی فراوانی را به لبنان وارد کرد. این حمله که ۳۳ روز به طول انجامید نتیجه‌ای برای اسرائیل نداشت و اسرائیل مجبور شد به خواسته حزب‌الله بدهد و با آزاد کردن باقی‌مانده اسرای لبنانی و تحویل پیکر هشت شهید مقاومت در جریان نبرد ۳۳ روزه و اجساد مابقی شهدای مقاومت لبنان و فلسطین از جمله پیکر شهید دلال مغربی و گروه ۱۲ نفره او در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸، جنازه دو سرباز خود را تحویل بگیرد.[۱۲]

مقابله با جریان های تکفیری

حزب‌الله، سوریه را یکی از ارکان مقاومت می‌داند. سوریه در سال‌های گذشته در کنار حزب‌الله بوده است و پس از شروع ناآرامی‌ها در سوریه و تهدیدات گروه‌های تکفیری نسبت به حرم حضرت زینب سلام الله علیها در سوریه، وارد صحنه نبرد با تکفیری‌ها در سوریه شد و در کنار ارتش سوریه به جنگ با تکفیری‌ها مشغول است و شهدایی را نیز در راه دفاع از حرم حضرت زینب تقدیم کرده است.[۱۳]

آزادسازی القصیر از مهم‌ترین عملیات‌های حزب‌الله در سوریه بوده است.[۱۴]

فعالیت‌های دیپلماتیک

حزب الله در طول سال‌های فعالیت خود با پشتوانه فعالیت نظامی و رسانه‌ای و اجتماعی و... خود وارد فعالیت‌های دیپلماتیک و مذاکره با طرف‌های دیگر در قالب رسمی و غیر رسمی نیز شده است و از این گونه فعالیت‌ها برای رسیدن به اهداف خود استفاده کرده است. برخی از این فعالیت‌های دیپیلماتیک حزب الله عبارتند از:

تفاهم ژوئن با اسرائیل

در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۳ اسرائیل به خاک لبنان حمله کرد. هدف این رژیم توقف فعالیت حزب الله و خلع سلاح آن، ایجاد شکاف در روابط حزب و مردم و فشار بر دولت لبنان برای جلوگیری از مقاومت بود. حملات اسرائیل، جنوب لبنان، مناطقی در بقاع و بقاع غربی و اردوگاه فلسطینی البارد در شمال و منطقه الناعمه در نزدیکی بیروت را در برمی‌گرفت. نیروهای بین‌المللی فعال در لبنان، تعداد ۱۲۲۴ حمله هوایی و ریختن بیش از ۲۸ هزار بمب با اوزان مختلف را تنها در پنج روز اول حمله ثبت کردند.

تصور اسرائیل این بود که حزب الله دارای پانصد موشک کاتیوشا است که در طول چند روز به پایان می‌رسد و سپس حزب الله از پا در خواهد آمد؛ اما دفاع حزب الله، اسرائیل را به این نتیجه رساند که نمی‌تواند حزب الله را زمین‌گیر کند، چون نیروهای مقاومت علاوه بر شلیک گستردهٔ موشک‌های کاتیوشا به شهرک‌های صهیونیست‌نشین شمال فلسطین، سی رشته عملیات نظامی را در طول هفت روز علیه تجاوزگران انجام داد که بعضی از آن‌ها بیش از ۱۰ موقعیت نظامی دشمن را در آنِ واحد مورد هدف قرار می‌داد.

مقاومت حزب الله منجر شد که اسرائیل در ۱۹۹۳/۷/۳۱ به تفاهم ژوئیه تن در دهد. بر اساس این توافق حزب الله موافقت کرد که در قبال توقف تجاوز اسرائیل، از پرتاب کاتیوشا خودداری کند.[۱۵]

تفاهم آوریل با اسرائیل

اسرائیل ۱۱ آوریل ۱۹۹۶ تهاجمی را به لبنان آغاز کرد که ۱۶ روز طول کشید. اسرائیل نام این عملیات را خوشه‌های خشم نهاد. این عملیات با انجام قتل‌عام‌های چهارگانهٔ سحمر در روز دوم، آمبولانس منصوری در روز سوم، نبطیهٔ فوقا و قانا در روز هفتم مشهور شد. در این مدت ۲۵ نفر به شهادت رسیدند که ۱۴ تن از آنان، از نیروهای مقاومت حزب الله بودند.

اسرائیل تصور می‌کرد می‌تواند با حمایت بین‌المللی ناشی از کنفرانس شرم‌الشیخ و با ابزار نظامی خود حزب الله را در این هجوم نابود کند اما حزب الله در برابر تهاجمات اسرائیل ایستادگی کرد و توانست به توافق آوریل دست یابد. در این توافق اسرائیل به صورت کتبی پذیرفت که به غیر نظامیان حمله نکند و در رویارویی نظامی، صرفاً با نیروهای مقاومت درگیر شود. همین نکته حزب الله را قادر ساخت تا بتواند بدون این که اسرائیل بهانه‌ای برای حمله به مردم داشته باشد به نیروهای اشغالگر اسرائیلی حمله کند.

حزب الله بر این اساس، عملیات انصاریه را در ۱۹۹۲/۹/۵برای مقابله با تجاوز دریایی کماندوهای اسرائیلی سامان داد که نتیجه نبرد کشته و زخمی شدن هفده صهیونیست بود.[۱۶]

آزادسازی اسرا

اسرای دربند زندان‌های صهیونیستی در جنوب لبنان، پس از خروج نیروهای اشغالگر از آن مناطق رهایی یافتند اما هنوز تعدادی از رزمندگان مقاومت از جمله حاج مصطفی دیرانی و شیخ عبدالکریم عبید در زندان‌های اسرائیل بودند و اسرائیل حاضر به تحویل آنان نبود. حزب الله با اجرای یک عملیات در مناطق اشغالی مزارع شبعا در جنوب لبنان توانست سه سرباز اسرائیلی را در تاریخ ۲۰۰۰/۱۰/۷ به اسارت خود در بیاورد و در بیروت نیز یک سرهنگ اسرائیلی را بازداشت کرد.

حزب الله توانست با در اختیار داشتن این چهار اسیر، اسرائیل را به پای میز مذاکره کشاند و توانست پس از چهار سال مذاکره، اسرائیل را وادار کند در برابر آزاد کردن تعدادی لبنانی‌ و ۴۰۰ فلسطینی و شهروند عرب از دیگر کشورها و تحویل اجساد ۵۹ شهید و افشای سرنوشت ۲۴ مفقود الاثر و تسلیم نقشهٔ مین‌هایی را که اسرائیل در اماکن مختلفی در مرزهای خود با لبنان کار گذاشته بود، جنازه ۴ اسیر خود را تحویل بگیرد.

عملیات مبادله در ۲۰۰۴/۱/۲۹ و ۲۰۰۴/۱/۳۰ انجام پذیرفت. از میان تمام این اسیران فقط ۱۱ نفر به حزب الله وابستگی داشتند و از میان شهیدان نیز فقط ۱۲ نفر از رزمندگان حزب الله بودند.[۱۷]

حزب الله در سال ۲۰۰۸ نیز در پی نبرد ۳۳ روزه موفق شد با انجام مذاکرات با اسرائیل با وساطت آلمان موفق شد باقی‌مانده اسرای لبنانی را آزاد کند و هم‌چنین پیکر هشت شهید مقاومت در جریان نبرد ۳۳ روزه و اجساد مابقی شهدای مقاومت لبنان و فلسطین از جمله پیکر شهید دلال مغربی و گروه ۱۲ نفره او را از اسرائیل تحویل بگیرد[۱۸]

فعالیت‌های سیاسی

حزب‌الله خود را یک جنبش جهادی می‌داند که هدف آن در وهلهٔ نخست جهاد با دشمن صهیونیستی است و تلاش‌های سیاسی پشتوانه و حامی این حرکت جهادی است.

بر این اساس حزب الله برای این که گرفتار زدوبند و بده‌بستان‌های سیاسی نشود وقتی پا در عرصه سیاسی گذاشت که موقعیت خود را تثبیت کرده بود.[۱۹]

حزب الله برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ در انتخابات لبنان شرکت جست و ۱۲ کرسی کسب کرد. در سال ۱۹۹۶، ۱۰ کرسی و در سال ۲۰۰۰، ۸ کرسی از ۱۲۸ کرسی مجلس لبنان را به دست آورد و در انتخابات عمومی سال ۲۰۰۵ در سطح کشور به تنهایی ۱۴ کرسی و در جنوب لبنان تمام ۲۳ کرسی را در ائتلاف با جنبش امل کسب نمود و برای اولین بار محمد فنیش را به عنوان وزیر آب و انرژی به کابینه فرستاد.

حزب الله با احزاب مختلف لبنانی ارتباط‌های دوجانبه و چندجانبه دارد. این دیدارها با هدف ادامهٔ تماس‌ها و روابط یا بحث و بررسی مسائل مشخص یا نزدیک کردن دیدگاه‌ها یا همکاری در زمینه‌های مورد توافق طرفین دیدار صورت گرفته است.[۲۰]

فعالیت‌های رسانه‌ای

حزب‌الله فعالیت‌های رسانه‌ای گسترده‌ای دارد و رفتار سازمانی رسانه‌ای و اطلاع‌رسانی حزب الله قابل توجه است. حزب الله رسانه‌های متعددی دارد. رسانه‌های حزب الله در سه دسته جای می‌گیرند:

شبکه تلویزیونی المنار؛ این شبکه از ارکان جنگ روانی حزب الله علیه اسرائیل است. فرانسه چندین بار پخش این شبکه را از ماهواره یوتل ست قطع کرده است.[۲۱]

۱- رسانه‌های صوتی و تصویری مانند تلویزیون المنار (تأسیس ۱۹۹۱)،ورادیو النور (تأسیس ۱۹۸۸)

۲- رسانه‌های مکتوب مانند هفته‌نامه العهد

۳- پایگاه‌های اینترنتی مانند پایگاه‌ اینترنتی قاوم، جنوب لبنان و واحد ارتباطات رسانه‌ای حزب الله

۴- طراحی و ساخت بازی‌های رایانه‌ای: بازی‌های رایانه‌ای از دیگر فضاهایی است که حزب الله بدان ورود کرده است. از جمله این بازی‌ها‌، بازی «در بیرون راندن دشمن مشارکت کن» است.

حزب‌الله از این رسانه‌ها برای بیان دیدگاه‌ها و مواضع خود، انتقال صحیح اخبار و اطلاعات که غالباً توسط رژیم صهیونیستی پرده پوشی می‌شوند و همچنین تأثیرگذاری بر جامعه یهود به زبان‌های عربی، انگلیسی، فرانسه و عبری بهره‌ می‌گیرد. رویکرد رسانه‌های وابسته به حزب الله صهیونیسم ستیزی و ترویج آرمان‌ها است.

حزب الله هم چنین به پیشنهاد عماد مغنیه یکی از پایگاه‌های مقاومت خود را در منطقه ملیتا تبدیل به موزه کرده است.

فعالیت‌های‌ اجتماعی

حزب‌الله با ایجاد مؤسسات مختلف کوشیده است در عرصهٔ خدمت‌رسانی به مردم لبنان نیز حضور داشته باشد. برخی از این اقدامات عبارتند از:

  • ایجاد مؤسسه جهاد سازندگی؛ وظیفهٔ این مؤسسه بازسازی خرابی‌های ناشی از تجاوزات اسرائیل و ویرانی‌های ناشی از بلایای طبیعی است.
  • جمع آوری زباله‌های شهری حومه جنوب بیروت در سال‌های ۱۹۸۸ میلادی تا ۱۹۹۱ میلادی
  • تأمین آب آشامیدنی حاشیهٔ جنوبی بیروت
  • فعالیت‌های کشاورزی
  • توجه به امور بهداشتی و درمانی با احداث جمعیت اسلامی بهداشت و مراکز درمانی و بیمارستانی متعدد
  • فعالیت‌های آموزشی و ارائه خدمات کمک‌ آموزشی به دانش‌آموزان
  • تأسیس بنیاد شهید در جهت ارائه خدمات متنوع به خانواده‌های شهدا
  • تأسیس کمیتهٔ امداد خیریه اسلامی در جهت حمایت از محرومان[۲۲]

جایگاه حزب الله در لبنان

حزب الله هر چند مخالفانی در سطح لبنان دارد اما اکنون به عنوان یکی از گروه‌های تاثیرگذار در لبنان مطرح است. این حزب هم در مجلس لبنان چندین نماینده دارد و هم در انتخابات شهرداری‌ها در شهرهای مختلف توانسته است اعتماد عمومی مردم را جلب کند.

پس از سال ۲۰۰۵ حزب الله در شمار گروه‌های ۸ مارس قرار گرفت. در سال ۲۰۰۵ همزمان با ترور حریری التهاب گسترده ای در عرصه سیاسی لبنان پدید آمد که نتیجه آن دسته بندی های جدید دو قطبی فراتر از الگوهای مذهبی سابق در کشور بود. این تغییرات در نوع خود بی سابقه بود. گروه ۸ مارس درپی گردهمایی سال ۲۰۰۵ حزب الله در بیروت و بدنبال مخالفت با خلع سلاح این گروه مقاومت اسلامی، حمایت از سوریه و مقاومت در برابر اسرائیل، شکل گرفت. جبهه متحدی که برگرفته از حزب الله، حزب امل و حزب مسیحی آزاد بود و بعدها جریان های دیگری نیز به آن اضافه شدند. همزمان با این ترور و با کمک کشورهایی چون آمریکا، فرانسه، عربستان سعودی و مصر، جریانی با نام ۱۴ مارس در درون لبنان شکل گرفت که خواستار خروج سوریه از لبنان و خلع سلاح مقاومت شد.

البته در طی این سالها این دسته‌بندی‌ها تا حدودی تغییر کرده است اما به طور کلی می‌توان گفت که جریان المستقبل(سنی)، حزب الکتائب و نیروهای لبنانی(مسیحی) و جریان سوسیالیست ترقی خواه لبنان(دروزی) اصلی‌ترین گروه‌های طرفدار جریان ۱۴ مارس و جنبش اَمَل و حزب الله لبنان(شیعی)، جریان آزاد ملی لبنان (مسیحی)، جماعت اسلامی لبنان و جنبش توحید اسلامی(اهل تسنن) و حزب دموکرات لبنان (دروزی) عضو ۸ مارس هستند.

موافقان حزب الله

حزب الله موافقانی در سطح جهان اعم از کشورها و گروه‌ها دارد. مهم‌ترین موافقان حزب الله ایران و سوریه هستند. روسیه حزب‌الله را یک سازمان سیاسی-اجتماعی مشروع به حساب می‌آورد.[۲۳] جمهوری خلق چین بی‌طرف مانده، و با حزب‌الله رابطه دارد.[۲۴]

ایران

ایران و حزب الله با یکدیگر رابطه‌ای دیرینه دارند. این حمایت بر اساس سیاست جمهوری اسلامی مبنی بر حمایت از مظلومان است که هم امام خمینی[۲۵] و هم آیت الله خامنه‌ای بر آن تأکید دارند.

ایران در تأسیس حزب الله و آموزش نظامی به نیروهای حزب الله نقش داشته است.[۲۶] شیخ نعیم قاسم معاون دبیر کل حزب الله در مورد سابقهٔ پیدایش حزب الله می‌گوید:«زمانی که رژیم صهیونیستی به لبنان یورش برد و قسمت‏هایی از این کشور را به اشغال خود درآورد٬ امام خمینی گروه‌هایی از سپاه پاسداران را برای آموزش لبنانی‌ها به منطقه "زبدانی" فرستادند... و اینگونه شد که حزبی با نام "حزب‎الله لبنان" شکل گرفت و اکنون بر پایه آرمان‎های آن امام راحل در حال فعالیت است. در واقع "حزب‎الله لبنان" زیرمجموعه یا همان "حزب‎الله ایران" است.»[۲۷]

ایران به حزب الله در انجام فعالیت‌های رسانه‌ای کمک کرده است. آرم حزب الله نیز توسط مجید دلدوزی گرافیست ایرانی طراحی شده است.[۲۸]

ایران در انجام عملیات بازسازی لبنان به کمک حزب الله رفت و ستاد بازسازی لبنان را برای بازسازی ویرانه‌های ناشی از تهاجمات اسرائیل در لبنان شکل داد.[۲۹]

سوریه

سوریه در سال‌های گذشته در کنار حزب‌الله بوده است. حزب‌الله هم سوریه را یکی از ارکان مقاومت می‌داند و به همین دلیل پس از شروع ناآرامی‌ها در سوریه، وارد صحنه نبرد با تکفیری‌ها در سوریه شد و در کنار ارتش سوریه به جنگ با تکفیری‌ها مشغول است و شهدایی را نیز در راه دفاع از آرمان مقاومت تقدیم کرده است.[۳۰]

آزادسازی القصیر از مهم‌ترین عملیات‌های حزب‌الله در سوریه بوده است.[۳۱]

مخالفان حزب الله

ایالات متحده آمریکا، هلند،[۳۲][۳۳][۳۴][۳۵] بحرین[۳۶][۳۷] مصر[۳۸] اتریش، کانادا، اتحادیه عرب[۳۹] و اسرائیل حزب‌الله را در فهرست گروه‌های تروریستی طبقه‌بندی کرده‌اند.[۴۰][۴۱][۴۲] در حالی که اتحادیه اروپا، نیوزلند، بریتانیا، تنها شاخه نظامی آن را تروریستی دانسته و بین شاخه نظامی و شاخه سیاسی آن تمایز قائل می‌شوند.[۴۳]

گالری

پانویس

  1. سپاه و حزب الله لبنان خاطراتی از شیخ علی کورانی
  2. زندگی‌نامه شهید سید عباس موسوی
  3. حزب الله لبنان، خط مشی، گذشته و آینده آن، شیخ نعیم قاسم،‌ص ۱۵۵
  4. حزب الله لبنان خط‌مشی، گذشته و آیندهٔ آن، شیخ نعیم قاسم، ص۱۷۸
  5. زندگی‌نامه شهید سید عباس موسوی
  6. پیام تسلیت در پی شهادت علامه سید عباس موسوی
  7. زندگی‌نامه شهید مغنیه
  8. Report: Reputed terrorist long sought by CIA killed in explosion
  9. روایت‌هایی از ترور بین المللی عماد مغنیه
  10. حزب الله لبنان، خط مشی، گذشته و آینده آن، شیخ نعیم قاسم،‌ص ۱۵۵
  11. "سمیر قنطار" کیست؟
  12. گزارش کامل «عملیات رضوان»
  13. صور لـ ۹۰ شهیداً من حزب الله سقطوا أثناء القیام بالواجب الجهادی فی سوریـا
  14. مختصات راهبردی اولین تجربه عملیات برون مرزی حزب الله
  15. حزب الله لبنان، خط‌مشی، گذشته و آینده‌ آن، شیخ نعیم قاسم، ص۱۵۸.
  16. حزب الله لبنان، خطمشی، گذشته و آینده آن، شیخ نعیم قاسم، ص۱۶۲-۱۶۹
  17. حزب الله لبنان، خط مشی، گذشته و آیندهٔ آن، شیخ نعیم قاسم، ص۲۰۱-۲۱۲
  18. گزارش کامل «عملیات رضوان»
  19. حزب الله لبنان، خط‌مشی، گذشته و آیندهٔ آن، شیخ نعیم قاسم، ص۱۱۵
  20. حزب الله لبنان، خط‌مشی، گذشته و آیندهٔ آن، شیخ نعیم قاسم، ص۱۱۹
  21. <پخش برنامه‌های المنار متوقف شد.
  22. حزب الله لبنان، خط‌مشی، گذشته و آیندهٔ آن، ص۱۰۹-۱۱۶
  23. ' Russia says Hezbollah, Hamas not terror groups,' The Times of Israel November 16, 2015.
  24. Omar Nashabe, 'China’s Ambassador in Lebanon: Hezbollah Arms a Trade Matter,' 4 May Al-Akhbar, 2012
  25. صحیفه امام، ج۱۱، ص۱۱۱.
  26. ناگفته‌هایی از تاسیس«مقاومت اسلامی لبنان»
  27. نعیم‌قاسم:حزب‎الله‌لبنان"یعنی"حزب‎الله‌ایران"
  28. گفت‌وگوی خواندنی با گرافیست آرم "حزب الله لبنان"
  29. فعالیت‌های ستاد بازسازی لبنان به قوت قبل ادامه دارد
  30. صور لـ ۹۰ شهیداً من حزب الله سقطوا أثناء القیام بالواجب الجهادی فی سوریـا
  31. مختصات راهبردی اولین تجربه عملیات برون مرزی حزب الله
  32. Norman, Lawrence and Gordon Fairclough. "Pressure Mounts for EU to Put Hezbollah on Terror List." Wall Street Journal. 7 September 2012. 3 November 2012.
  33. Kreiger, Hilary Leila and Benjamin Weinthal. "US official urges EU to name Hezbollah 'terrorists.' Jerusalem Post. 26 October 2012. 3 November 2012.
  34. "Dutch FM urges EU to place Hezbollah on terror group list." JTA. 6 September 2012. 3 November 2012.
  35. Muriel Asseraf, Prospects for Adding Hezbollah to the EU Terrorist List, September 2007
  36. Spangler, Timothy (March 25, 2011). "Bahrain complains over Hezbollah comments on protests". Jerusalem Post. Retrieved November 22, 2011. 
  37. "Bahrain arrests bombing suspects and blames Hezbollah". Reuters. November 6, 2012. 
  38. EGYPT: Cairo calls Hezbollah terrorist organization. LA Times, April 13, 2009
  39. اتحادیه عرب حزب‌الله لبنان را گروه تروریستی اعلام کرد بی‌بی‌سی فارسی، ۱۱ مارس ۲۰۱۶.
  40. Goldirova, Renata (September 17, 2008). "MEPs call on EU states to list Hezbollah as terrorist group". EUobserver. Retrieved August 6, 2009. 
  41. "Hezbollah, the Party of Terror. Why should be included in the EU terrorist list", Friends of Israel Initiative, October 5, 2012 
  42. فهرست تروریستی وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا
  43. Kanter, James; Rudoren, Jodi (July 22, 2013). "European Union Adds Military Wing of Hezbollah to List of Terrorist Organizations". New York Times. Retrieved September 4, 2013. 

منابع

  • حزب الله لبنان خط مشی، گذشته و آینده آن، شیخ نعیم قاسم، ترجمه محمد مهدی شریعتمدار، تهران، انتشارات اطلاعات، ۱۳۸۳.
  • صحیفه امام، روح الله موسوی خمینی، تهران، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۷۸.

پیوند به بیرون