باز کردن منو اصلی

ويکی شيعه β

ضیافت افطار در حرم امام رضا(ع)

افطار، باز کردن و شکستن روزه، با خوردن غذا پس از اذان مغرب. شکستن روزه ماه رمضان و روزه نذری که روز آن معین شده باشد، پیش از اذان مغرب، در دین اسلام حرام است. همچنین، شخصی که روزه‌گرفتن برای او زیان‌آور یا دارای مشقت باشد، واجب است افطار کند.

برای افطار، آدابی از جمله دعا در آن هنگام و همچنین تلاوت سوره قدر ذکر شده است. علاوه بر این، افطار با آب گرم و شیر، مستحب است.

محتویات

مفهوم‌شناسی

افطار، به معنای باز کردن و شکستن روزه، در زمان اذان مغرب است.[۱] به غذا خوردن پیش از نماز عید فطر هم افطار گفته شده، و مستحب دانسته شده است.[۲]

افطار در مواردی واجب و در موارد دیگری حرام است. موارد حرام عبارتند از شکستن روزه ماه رمضان و روزه نذری که روز آن مشخص شده باشد پیش از اذان مغرب. نیز شکستن روزه قضا بعد از اذان ظهر و شکستن روزه در اعتکاف، یا افطار در صورتی که روزه‌دار پس از اذان ظهر سفر خود را آغاز کند.[۳] اگر روزه گرفتن برای شخصی زیان‌آور یا دارای مشقت بسیار باشد، بر او واجب است افطار کند.[۴]

آداب

برای افطار آدابی ذکر شده است، از جمله خواندن دعا، تلاوت سوره قدر در هنگام افطار، و افطار پس از خواندن نماز مغرب.[۵] افطار با آب، مخصوصا آب نیمه‌گرم، شیر و خوردنی‌های شیرین، به‌ویژه خرما، مستحب شمرده شده است.[۶]

پانویس

  1. نجفی، جواهرالکلام، ۱۴۰۴ق، ج۱۶، ص۳۸۴.
  2. نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۱۱، ص۳۵۴؛ طباطبایی یزدی، العروة الوثقی، ج۲، ص۱۰۲ .
  3. نجفی، جواهرالکلام، ۱۴۰۴ق، ج۱۶، ص۲۶۴-۲۶۶ و ج۲۹، ص۵۰.
  4. نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۱۷، ص۱۳۳ و ج۱۶، ص۳۴۷، ج۱۷، ص۱۵۰-۱۵۴.
  5. حر عاملی، وسائل الشیعة، ۱۴۱۴ق، ج۱۰، ص۱۴۹-۱۵۱؛ نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۱۶، ص۳۸۴ ۳۸۵.
  6. حر عاملی، وسائل الشیعة، ۱۴۱۴ق، ج۱۰، ص۱۵۶-۱۶۱.

منابع

  • حرّ عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، بیروت، مؤسسة آل البیتِ لإحیاء التُّراث، ۱۴۱۴ق.
  • امام خمینی، روح الله، تحریر الوسیله (ترجمه فارسی)، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ش.
  • خویی، ابوالقاسم، منهاج الصالحین، قم، نشر مدینه العلم، ۱۴۱۰ق.
  • طباطبایی یزدی، سید کاظم، العروه الوثقی فیما تعم به البلوی (محشی)، قم، جامعه مدرسین، ۱۴۱۹ق.
  • نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام فی شرح شرایع الاسلام،‌ بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۴ق.